De Gouden Greep

Tries Scherpel & Arthur Kortenoever

 

Dat wat wij bedacht hebben geeft Loosdrecht haar publieke functie terug. Het centrum, dat er nooit was maar altijd gevoeld werd en gevoed werd door de vele verschillende bezoekers die op zeer laagdrempelige wijze genoten van het plassengebied. Een plek waar iedereen kan ontspannen, zwemmen, wat eten en drinken, naar muziek luisteren met opgestroopte broekspijpen kan pootjebaden, met kleine kinderen aan de oostkant in de vroege zon of waar men kan aanspoelen met een surfplank.

Wij denken aan een opgespoten eiland op de eerste plas tegenover de Porseleinhaven. Zover uit de kust dat het lopend bereikbaar is via een dijkje of deels een steiger.

Heel belangrijk zijn de zachte overgangen:

Geen damwanden, maar een zandstrand en dan heel lang ondiep, een klein eilandje waar je naar toe kan waden (kijk eens hoe ver ik ben, en wat ik durf!).

Kikkervisjes, salamander, een vlonder naar een hoger gelegen poeltje dat kinderen kunnen volpompen. Ouders met jonge kinderen zitten ’s ochtends aan de oostkant, de ochtendzon heeft het daar al snel opgewarmd. Er zijn toiletten en kleedhokjes en er is een klein paviljoentje waar vegetarisch gekookt wordt. Daarnaast herbergt een eiland een mooi geheim.

Wie vanuit het paviljoen naar beneden loopt bevindt zich ineens in een amfitheater dat onder het eiland verstopt ligt. Daar kan muziek gemaakt worden, toneel worden gespeeld of feest gevierd worden voor ongeveer 200 mensen zonder dat de huizen rondom de plas daar last van hebben.

De ligging van het eiland is zo geproportioneerd dat de nieuwbouw aan dijk aan uitzicht het minimale dient in te boeten, sterker nog, er komt een prachtige natuurgebied voor in de plaats: DE GOUDEN GREEP.

 

Categorie: 2